Seyirci ya da Oyuncu Olmak

       Günlük hayatımızda yaptığımız her işe ön ayak olanlar olduğu kadar ayak bağı olanlar da vardır. Bu nedenle yapılan pek çok iş söylenenlerin gölgesinde kaybolur gider. Yapılan iş veya hizmet söylentilerin konusu olmaktan öteye gidemez. Yapılan işteki amaç dedikodunun aracı olur çıkar.

       Herhangi bir iş veya hizmette, o hizmeti yapan insanlar, o iş için ön ayak olanlara değil de işe ayak bağı olanların sözüne kulak verirler. Ayak bağı olanların etkisi altında kalırlar ki insan duygusal bir varlıktır ve çabuk etkilenir. Çünkü ayak bağı onların bağırtıları ön ayak olanlarınkinden fazla çıkar. En çok bağıran en haklıymış gibi.

       Memleket sevdası ve hizmet aşkı konusunda herkesin saatlerce sürecek kelamı vardır. Ancak vira Bismillah deseniz arkanızda kimse yok. Söz konusu memleket olunca herkesin söyleyeceği bir sözü var; ama yapacağı hiçbir işi yok. Bu ne bilgelik bu ne cehalet. Aslında bunun adı düpedüz tilki kurnazlığı.

       Memleketinin birinci öncelikli sorunlarını kendi kişisel çıkarlarının birinci öncelikli sorunu zanneden kimi insanlar, sorunun kaynağı kendisi olmasına rağmen sorumluları kendi dışında aramakta ve sözüm ona çözüm bulmaya çalışmaktadır.

       Fakirlik herkese zarar verir; lakin zenginlikten kimseye zarar gelmemiştir bu güne kadar. Yapacak hiçbir işi bulunmayan insanlar başkalarının yaptığı işi eleştirmekle kendilerini avuturlar.

       Başkalarının başarılarını kendi başarısızlıklarını örtbas etmek için kullananlar ve eleştirenler, aslında bir adım önünü göremeyenlerdir.

       Bilgi olmadan fikir yürütme bizim ustalık alanlarımızdan biridir. Hemen her konuda bir fikrimiz vardır; ancak hiçbir bilgimiz yoktur.

       Kendine söz hakkı verildiğinde konuşmayanlar veya konuşamayanlar, daha sonra eleştiri hakkına sahip olmamalıdır, olamaz. Seçici konumundaki bir insanın seçime katılmaması ve kazanan adayı eleştirmesine benzer. Ki onun seçme hakkı olmasına rağmen bu hakkı kullanmamıştır. Bu nedenle eleştiri hakkı da olmamalıdır. Sorumluktan kaçanlar, sorumluluk üstlenenler hakkında söz söyleme hakkına sahip olamazlar.

       Evinde üç tavuğuna gücü yetmeyen bilumum zatlar, boyundan ve haddinden büyük laflar etmemelidir.

       Hayata seyirci olmaktansa bir oyuncu olarak kaybetmeyi tercih ederim. Zira her kaybedişte kazanmaya yönelik bir girişim vardır. Unutulmamalıdır ki her son, yeni bir başlangıca gebedir.

       Kişilere yapılan işler kişilerle sınırlı kalır, ancak topluma yapılan hizmetler baki kalır.

       Baki kalabilen işler yapabilmek dileğiyle...

                                       Besim Atalay KORKMAZ
                                                                   (Eğitimci - Yazar)